Haiku's:
1 t/m 30
31 t/m 60
61 t/m 90
91 t/m 120
121 t/m 150
151 t/m 180
181 t/m 210
211 t/m 240
241 t/m 270
271 t/m 300
301 t/m 330
331 t/m 360
361 t/m 390
391 t/m 420
421 t/m 450
451 t/m 480
481 t/m 510
511 t/m 540
541 t/m 570
571 t/m 600
601 t/m 630
631 t/m 631

In het licht van de

In het licht van de
vlam druipt het rode kaarsvet
over wit satijn

Door: Guus

Tegen de kortste

Tegen de kortste
dag dwarrelt de sneeuw omlaag -
een festijn van licht.
Tijdens het kerstfeest raken
Hemel en Aarde elkaar.

Door: Guus

Wapperend geluid

Wapperend geluid -
een vlieger vastgeraakt in
kale boomtakken.
De oude man rochelt nog
een paar maal voordat hij sterft.

Door: Guus

Met opgetrokken

Met opgetrokken
poot snuift mijn hond in het gras
voor hij gaat kakken.

Door: Guus

Nu eens schijnt de zon

Nu eens schijnt de zon,
dan weer is de lucht bewolkt.
Ach, weer een molshoop.

Door: Guus

Lief, doorgroefd gelaat

Voor Chiara:

Lief, doorgroefd gelaat,
wit als verse sneeuw - hoe vaak
mocht ik het kussen.

Bij de dood van haar oma
22 september 2009


Door: Guus

De bejaarde man

De bejaarde man
strompelt naar het toilet, ach,
alleen maar druppels.
Buiten herfstregen, even
nog en dan is het winter.

Door: Guus

Ha, malse regen

Ha, malse regen - ach,
mijn bloementuin verlept
door al die hitte

Door: Guus

Voor even verliest

Voor even verliest
de gast in La Rêverie
wat hem beslommert.

Genietend van de vogels droomt hij van fluit- en harpspel. Tanka voor de gastheer en gastvrouw van de Bed & Breakfast La Rêverie in Marilles, geschreven aan de houten tafel onder lommerrijke esdoorns in de fraaie tuin achter het huis. Behalve dat de man des huizes een uitmuntende kok is en zij een vertederende gastvrouw, bespelen beiden professioneel fluit en harp.

Door: Guus

Paardelijk gelaat

Paardelijk gelaat,
ik schrik van het woord, meer nog
dan van die man daar



Door: Guus

Vandaag kwakkelweer

Vandaag kwakkelweer -
niet het een, niet het ander,
koud noch heet, maar lauw.
Hij spuwt hen uit Zijn mond, en
toch, zegt men, heeft Hij hen lief.

Door: Guus

Woorden en nog eens

Woorden en nog eens
woorden als opgeschrikte
vogels door de lucht

Door: Guus

Geluk in de herfst

Voor Anna

Geluk in de herfst -
onverwacht door je kleinkind
te worden gekust.
‘Tot straks weer, lieve opa,’
blonde haren in de wind.



Door: Guus

Vrolijk lachende

Vrolijk lachende
meisjes dartelen rondom
een kwispelend joch.
Midden in de herfst blijft de
lente voelbaar aanwezig.

Door: Guus

O rozenkrans ik

‘O rozenkrans ik
min u, reeds van mijn vroegste
jeugd, ik zal u nooit
verlaten in droefheid of
in vreugd’: belofte maakt schuld.

In de beginnende herfst dringt zich weer het beeld van de afgelopen lente op. Zo ook verbindt ouderdom zich met jeugdigheid en blijft daarmee in evenwicht.

Door: Guus

Lindebloesemvrucht

Lindebloesemvrucht -
hij geniet van muziek uit
zijn kinderjaren

Door: Guus

Nijdig rukt hij de

Nijdig rukt hij de
brandnetels weg - daar liggen
ze: zo zielig slap!.

Door: Guus

In de schaduw - zo

In de schaduw - zo
is de hitte op het plein
goed uit te houden.
De een ziet vrouwelijk schoon,
de ander fraaie bloemen.

Door: Guus

Oei, wat borstelig

Oei, wat borstelig
die wenkbrauwen van mijn hond,
ach, alweer bots, boem!
Leven verloopt soepeler
als men maar goed blijft kijken.

Door: Guus

Vrieskou berijpt het

Vrieskou berijpt het
veld in grauwe mist - verrukt
stijgt de zon omhoog



Door: Guus

Nieuwjaarsmorgen vroeg

Nieuwjaarsmorgen vroeg -
de wandelaar glijdt pardoes
uit, ondanks de dooi.

Door: Guus

Eerste rijp op het

Eerste rijp op het
gazon - stijfjes stapt een kraai
voorwaarts, oei, wat koud.

Door: Guus

De dikke laag schuim

De dikke laag schuim
op de koffie zakt na de
eerste slokken in.
Net zoals begeerte na
verzadiging ras afneemt.

Door: Guus

Zij rilt en huivert

Zij rilt en huivert
van de kou, hoe kan het ook
anders in de herfst

Door: Guus

Oma’s rozenkrans

Oma’s rozenkrans -
door die verrukkelijke
geur blijft zij nabij

Door: Guus

De plantenbakken

De plantenbakken
staan er verlept bij, zo triest
is het in haar hart.
Mijn lief, seizoenen keren
onophoudelijk terug.

Door: Guus

De toerist ontvlucht

De toerist ontvlucht
zijn huis - maar al gauw komt hij
zichzelf weer tegen.
Zoals: ’s morgens nog in de
hof, ’s avonds in Ispa’han.

Al de pogingen om aan jezelf te ontkomen, aan de grauwe dag te ontsnappen en de dood te ontlopen, leiden tot niets.



Door: Guus

Het gazon vol mos

Het gazon vol mos
en klaver, maar op afstand
een mooi groen tapijt

Door: Guus

De volle maan neigt

De volle maan neigt
ter kimme, bij haar laatste
adem klaart de lucht

Door: Guus

Laatste sliertjes sneeuw

Laatste sliertjes sneeuw
tussen de tegels - ‘schoonheid
vergaat’ maakt hem droef

Door: Guus